Αμπελώνες γύρω από το Προκόπι (National Geographics, 1919)
Η Καππαδοκία βρίσκεται στο κέντρο της Μικράς Ασίας. Είναι η πατρίδα του αγίου Βασιλείου, των χριστιανικών μύθων και παραδόσεων, των στρατηλατών δρακοκτόνων αγίων Γεωργίου και Θεοδώρου, του Βυζαντινού θρυλικού ήρωα Διγενή Ακρίτα, του στρατηγού αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά κ.ά.
Η Καππαδοκία, κατοικήθηκε από την 4η χιλιετία π.Χ, πρωτο-αναφέρεται…
webadmin
Γιαπράκια κρεάτινα
Τρία νεαρά ζευγάρια φίλοι καρδιακοί, τον Ιούλιο του 1968, ξεκινήσαμε πρώτο ταξίδι στην Καππαδοκία, από την Πόλη βράδυ με υπεραστικό λεωφορείο για την χώρα του παραμυθιού με τις λαξευτές εκκλησίες και τα παρεκκλήσια. Εκτός από την γεωγραφία της, δεν γνωρίζαμε παρά ελάχιστα για την ιστορία του τόπου.
Το χάραμα θυμάμαι ότι από το…
ΕΡΥΘΡΑΙΑ
Γλέντι στην Κάτω Παναγιά Ερυθραίας
Δυτικά της Σμύρνης συναντάμε τη χερσόνησο της Ερυθραίας. Η πόλη των Ερυθρών, μια από τις δώδεκα αρχαίες ιωνικές πόλεις, στη βυζαντινή εποχή ήταν έδρα επισκοπής. Aπό τα πρωτοχριστιανικά χρόνια έως τις αρχές του 20ού αιώνα ανήκε στη Μητρόπολη Εφέσου. Από το 1903, με την αύξηση των κατοίκων της, χωρίστηκε…
Γνώρισα τη Σμύρνη σε ταξίδια που έκανα στη Μικρά Ασία, από το τελευταίο τέταρτο του 20 αι. έως τις μέρες μας, ταξίδια τουριστικά, ταξίδια γευστικά καλεσμένη σε συμπόσια διάφορων περιοχών…Τη Σμύρνη τη γνωρίζω ως μία μεγαλούπολη με δυτικό πρόσωπο.
Από βιβλίο Γράμματα Σεφέρη -Λορεντζάτου (1948-1968) όταν ο Σεφέρης τοποθετείται στην πρεσβεία της Άγκυρας παραθέτουμε απόσπασμα…
«Φλογέρες με μήλα»
Στο Πολίτικο σπίτι το καλοκαίρι έφερνε την γευστική πανδαισία των καλοκαιρινών λαχανικών με πρώτη ανάμεσα τους την μελιτζάνα που έφθασε μαζί με τα αγγούρια από την μακρινή Ινδία, αγαπήθηκε στη Πόλη όσο κανένα άλλο λαχανικό. Ιστορικές έμειναν οι καλοκαιρινές «πυρκαγιές της τηγανιτής μελιτζάνας», που ξεκινούσαν από κάποια αδέξια νοικοκυρά που έκαιγαν…
Σμύρνη
Πανοραμική άποψη της Σμύρνης (Αρχείο «Βοσπορίς»)
Πρωτογνώρισα την Ιωνία το καλοκαίρι του 1968, σε ένα ταξίδι από την Πόλη ως την Σμύρνη και την Αλικαρνασσό, που τότε ήταν ένα ψαράδικο λιμάνι παραδεισένιο και διατηρούσε ακόμα το παραδοσιακό του χρώμα.
Η Σμύρνη ήταν μια μεγαλούπολη με δυτικό πρόσωπο, που διατηρούσε ελάχιστα ίχνη από την πρόσφατη…
Στα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι μετά το Πάσχα ξεκινούσε η καλοκαιρινή προετοιμασία του σπιτιού. Έπρεπε να ξεστρωθούν τα χαλιά και τα μάλλινα του χειμώνα. Να αλλαχτούν οι κουρτίνες και τα σκεπάσματα. Να φρεσκαριστεί το σπίτι, και να σκεπαστούν τα έπιπλα από τις οικογένειες που θα παραθέριζαν όλο το καλοκαίρι στα Πριγκιποννήσια ή στο Βόσπορο. Το «γκιότσι», η μετακόμιση δηλαδή που απασχολούσε…
Επί Οθωμανών, τα μπαχαρικά πωλούνταν στην Αιγυπτιακή αγορά, το Μισίρ-τσαρσί, που στεγαζόταν στην πλατεία του Εμίνονου. Πρόκειται για μια πέτρινη κλειστή αγορά με 100 περίπου μαγαζιά η οποία ανήκε στο οικοδομικό συγκρότημα (κουλιγέ) του Γενί Τζαμί, που κτίστηκε το 1663. Εδώ πουλούσαν μπαχαρικά και αρώματα από την Αίγυπτο, την Αραβική χερσόνησο και την Ινδία, βότανα και σπόρους που είχαν πολλαπλές ιαματικές…
ΤΑΞΙΔΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
Αγορές της Πόλης
Η κεντρική αγορά της Πόλης, η «πιάτσα» όπως την ονόμαζαν οι Πολίτες ζούσε επί αιώνες έναν εμπορικό οργασμό και απλωνόταν σε μεγάλη έκταση. Ξεκινούσε από την πλατεία του Εμίνονου, όπου στεγάζονταν τα τελωνεία και η έδρα του αρχιτελώνη, έφθανε στο Ουνκαπάν με τις αποθήκες των αλεύρων και τελείωνε λίγο παραπέρα,…
Οι Αθηναίοι Γνώρισαν την Πολίτικη Κουζίνα
Την Άνοιξη του 1980 ήρθαμε από την Πόλη στην Αθήνα με τον σύζυγο και τον γιο μου και εγκατασταθήκαμε στην Νέα Σμύρνη. Φτάσαμε την καλύτερη περίοδο της Ελλάδας. Αναπνεύσαμε ευφορία για τη δημοκρατία και την ελευθερία που εξέπεμπε ο τόπος. Άρχισα να συγκρίνω την ποιότητα της ζωής μας εδώ…
Οι πλανόδιοι πωλητές
Κατά το 19ο αιώνα, η Κωνσταντινούπολη απασχολούσε σχεδόν τα 3/5 των κατοίκων της στο εμπόριο. Ο εφοδιασμός της πρωτεύουσας στηριζόταν κυρίως σε ένα δίκτυο θαλάσσιων μεταφορών.
Μια πολυπληθής ομάδα εργαζομένων στο χώρο του επισιτισμού ήταν οι πλανόδιοι πωλητές. Γνωστό και αποδεκτό επάγγελμα από την εποχή των βυζαντινών χρόνων. Αμέτρητοι πλανόδιοι πωλητές αλώνιζαν…
Η πλούσια Βοσπορινή ψαριά δημιούργησε διάφορους τρόπους συντήρησης και νέες γευστικές συνήθειες, διαχρονικά γνωστές και περιζήτητες. Τα αλίπαστα και τα γαράτα, η παστή σαρδέλα, η λακέρδα, η ρέγκα, το καπνιστό χέλι, οι λικουρίνοι, οι τσίροι, το χαβιάρι, τα αυγοτάραχα (ωστάριχα) ήταν από τα καθημερινά και αγαπημένα εδέσματα των ρωμιών έως τις μέρες μας.
Επί αιώνες…