Σε χρόνους χαλεπούς
Την τελευταία δεκαετία επικράτησε στην Ελλάδα μια τάση καταναλωτικής ψευδοευμάρειας, η οποία καλλιεργήθηκε με επιμέλεια προς κάθε νοικοκυριό.
Ο καθένας μπορούσε να εκπληρώσει κάποιες επιθυμίες του με μικρό ή μεγαλύτερο καταναλωτικό δάνειο, έστω και αν δεν του έφτανε ο μισθός για την μελλοντική αποπληρωμή. Επίσης, η εναλλακτική βοήθεια της κάρτας έλυνε ευκαιριακά την όποια οικονομική ανασφάλεια.
Η τηλεόραση και τα περιοδικά ποικίλης ύλης βοήθησαν στην εκπαίδευση του «καλού κ’αγαθού» πολίτη, στη διαμόρφωση προτεραιοτήτων για απόκτηση κοινωνικής αναγνωσιμότητας. Τι αυτοκίνητο θα αγοράσει; Ποιές επώνυμες φίρμες θα τον ντύσουν; Σε ποιες εξωτικές παραλίες θα ηλιοψηθεί στις διακοπές του; Σε ποιό εστιατόριο θα γευτεί το νέο δημιουργικό πιάτο του Α επώνυμου Σεφ, με τι κρασί ποιάς χρονιάς θα συνοδεύεται το γεύμα; Σε ποιά μπουζουκερί θα ρίξει τα τσιφτετέλια του, και ό,τι άλλο συναφές για να νιώσει μοναδικός και πετυχημένος;
Η τηλεόραση, η οποία όλα αυτά τα χρόνια συνήθιζε να παραμυθιάζει τον θεατή με ιστορίες πετυχημένων αστών, ίντριγκες, πολυτελή αυτοκίνητα, αρχοντικά με κήπους και πισίνες, κομψές κυρίες κ.α., από πέρσι που άρχισαν να στενεύουν τα περιθώρια στην οικονομία, έθεσε στη διάθεση του ποικίλες φθηνές εκπομπές μεταξύ των οποίων κυριαρχεί η μαγειρική.
Στην αυγή του 21ου αι., πεθερές ψάχνουν επιδέξιες νύφες – μαγείρισσες και καλές νοικοκυρές κατά τα πρότυπα του 1950.
Σε άλλο πρόγραμμα, μικρή ομάδα διαγωνίζεται μαγειρεύοντας πιθανά και απίθανα πιάτα και δεξιώνεται έκαστος κάθε βράδυ εκ περιτροπής τους υπόλοιπους της ομάδας. Στα ενδιάμεσα του δείπνου και ενώ η οικοδέσποινα ετοιμάζει τα επόμενα πιάτα στην κουζίνα, οι καλεσμένοι, «σαν κακεντρεχείς γεροντοκόρες κουνιάδες», εισβάλλουν απρόσκλητοι στα άλλα δωμάτια, ανοίγουν ντουλάπες και συρτάρια κουτσομπολεύοντας το ξένο σπίτι… Μετά το φαγητό αποχωρούν δηλώνοντας ότι όλα ήταν καταπληκτικά και πέρασαν θαυμάσια και στο επόμενο πλάνο, με στημένο καθωσπρεπεικισμό ασκούν αρνητική κριτική παντογνώστη.
Άλλο πρόγραμμα παρουσιάζει επώνυμο πλην αυστηρότατο σεφ ο οποίος καλείται με ύφος βλοσυρό, με χριστοπαναγιές και ευτυχώς δίχως καμτσίκι, να εκπαιδεύσει ως δια μαγείας, άσχετο εστιάτορα και ανειδίκευτο προσωπικό… Και ζουν αυτοί καλά… υποτιμώντας την νοημοσύνη του θεατή.
ΜΕΛΙΤΖΑΝΟΣΑΛΑΤΑ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥΡΟΥ
ΥΛΙΚΑ
3 μελιτζάνες φλάσκες
3 πιπεριές κομμένες σε μακρόστενες λωρίδες
2 κρεμμύδια
2 ντομάτες
3 κουταλιές της σούπας μαϊντανό ψιλοκομμένο
½ ποτήρι ελαιόλαδο
Χυμό από μισό λεμόνι
Αλάτι
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
Καθαρίζουμε, πλένουμε και κόβουμε το κρεμμύδι σε πολύ λεπτές φέτες. Τις κρατάμε σε ένα πιάτο. Το ίδιο κάνουμε και για τις πιπεριές αφού τις ψήσουμε στη φωτιά, τις καθαρίσουμε και τις κόψουμε σε ροδέλες. Κόβουμε τις ντομάτες σε πολύ λεπτές και μικρές φετούλες. Πλένουμε, στεγνώνουμε και ψήνουμε τις μελιτζάνες στα κάρβουνα ή στο γκαζάκι. Τις καθαρίζουμε με γρήγορες κινήσεις. Αφαιρούμε τους σπόρους (αν υπάρχουν). Τις κόβουμε σε μικρά κομματάκια και τις τοποθετούμε σε μια πιατέλα. Βάζουμε από πάνω μια στρώση πιπεριές, μια στρώση κρεμμύδια και από πάνω τις φετούλες από τις ντομάτες. Πασπαλίζουμε με μαϊντανό. Χτυπάμε ελαιόλαδο με λεμόνι και λίγο αλάτι, περιχύνουμε τη σαλάτα μας και τη σερβίρουμε.
ΚΟΛΙΟΙ ΠΛΑΚΙ
Υλικά
1 κιλό κολιούς
2 ντομάτες
1 πατάτα κομμένη σε κύβους
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 πιπεριές κομμένες σε ροδέλες
5 σκελίδες σκόρδο
1 λεμόνι
4 φύλλα δάφνης
μισό ποτήρι ελαιόλαδο
μαϊντανό ψιλοκομμένο
αλατοπίπερο
Προετοιμασία
Ροδίζουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο με το λάδι. Προσθέτουμε τους κύβους της πατάτας και συνεχίζουμε το σοτάρισμα επί 5 λεπτά. Τοποθετούμε σε ένα ταψάκι τους κολιούς, ρίχνουμε από πάνω το σοταρισμένο μίγμα, τη δάφνη, αλατοπίπερο, ροδέλες από λεμόνι αποφλοιωμένο, ντομάτες κομμένες σε φέτες και μισό ποτήρι νερό. Ψήνουμε το φαγητό στον φούρνο και το σερβίρουμε γαρνιρισμένο με ψιλοκομμένο μαϊντανό.
ΣΙΜΙΓΔΑΛΕΝΙΟΣ ΧΑΛΒΑΣ
ΥΛΙΚΑ
1 πακέτο χοντρό σιμιγδάλι
200 γραμμάρια φρέσκο βούτυρο (τη Σαρακοστή το αντικαθιστούμε με λάδι)
1 ½ φλιτζάνι ζάχαρη
50 γραμμάρια κουκουνάρια
2 κουταλιές της σούπας ξύσμα λεμονιού και πορτοκαλιού
4 ποτήρια νερό
κανέλα
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
Ροδίζουμε τα κουκουνάρια με το μισό βούτυρο. Προσθέτουμε το υπόλοιπο βούτυρο και όταν λιώσει ρίχνουμε το σιμιγδάλι. Με ξύλινη κουτάλα ανακατεύουμε συνέχεια 15 λεπτά σε δυνατή φωτιά, προσέχοντας να μην καεί το σιμιγδάλι και σκουράνει το χρώμα του. Παράλληλα σε μια κατσαρόλα έχουμε λιώσει τη ζάχαρη σε καυτό νερό. Ρίχνουμε το ζαχαρόνερο στο σιμιγδάλι και ανακατεύουμε συνέχεια μέχρι να απορροφήσει όλο το ζαχαρόνερο. Χαμηλώνουμε τη φωτιά και συνεχίζουμε να ανακατεύουμε τον χαλβά. Όταν το σιμιγδάλι γίνει μια μπάλα γύρω από το κουτάλι κατεβάζουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά, τη σκεπάζουμε με μια πετσέτα, κλείνουμε με καπάκι και περιμένουμε ώσπου να τραβήξει τελείως και να μείνει στεγνό. Τότε με ένα πιρούνι αρχίζουμε να τρίβουμε τον χαλβά για να γίνει σπυρωτός και αφράτος. Τον αδειάζουμε σε φόρμα προαιρετικά και τον γυρίζουμε σε μια μεγάλη πιατέλα. Τον γαρνίρουμε με αμύγδαλο ή φιστίκια Αιγίνης ή και τα δύο. Σερβίρουμε τον χαλβά πασπαλισμένο με κανέλα.
ΦΡΑΟΥΛΑ ΓΛΥΚΟ ΚΟΥΤΑΛΙΟΥ
ΥΛΙΚΑ
150 φράουλες
1 κιλό ζάχαρη
χύμο από 1 λεμόνι
ασβεστόνερο
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
Βάζουμε σε μια λεκάνη ασβεστόνερο. Πλένουμε τις φράουλες, βγάζουμε το κοτσάνι τους και τις βάζουμε στο ασβεστόνερο. Βράζουμε τη ζάχαρη με 1 ποτήρι νερό και το χυμό από ½ λεμόνι. Όταν πλησιάζει να δέσει η ζάχαρη, ρίχνουμε τις φράουλες, που στο μεταξύ έχουμε ξεπλύνει και στραγγίξει. Αφήνουμε να πάρει αρκετές βράσεις, μέχρι να δέσει η ζάχαρη ξανά. Τότε προσθέτουμε τον υπόλοιπο ½ χυμό από λεμόνι, κατεβάζουμε το γλυκό από τη φωτιά και το αφήνουμε να κρυώσει.
